قمار عشق

پشت میز قمار دلهره عجیبی داشتم برگی حکم داشتم ودیگر هر چه بود ضعیف بود و پایین بازی شروع شد حاکم او بود و من محکوم  همه برگها رفتند وسر برگ پیش نماند برگی از جنس وفا رو کرد من بالاتر آمدم بازی در دست من افتاد عشق امدم با حکم عشوه و ناز برید و حکم امد از جنس چشم سیاهش زندگی حکم پایین من بود و باختم

 وقتی می شی نیاز من اگه نباشی پیش من اشکای چشمامو به بین که می ریزه به پای تو بازم که بی قرار مو دلواپس نگاه تو تموم مستی منی بمون همیشه پیش من  اگه شدم عاشق تو نزار که بی تاب بمونم لالایی شیام تویی نزار که بی خواب بمونم دارم برات شعر می خونم شاید به یادم بمونی فقط یه چیز ازت می خوام همیشه عاشق بمونی دوست دارم خیلی که ولی جز این چیزی نبود واژه ها رو ولش کنیم عشقمو از چشام بخون

 

 

 

دل سوخته

   

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 دل سوخته

 

توی آسمان دنیا هر کسی ستاره دارد

 

                                           چرا وقتی نوبت ماست آسمون چایی ندارد

 

                                         

 

واسه من تنها درد هیچ کس رو نداشتن

 

                                                      هر گل پژمرده ای رو تو کویر سینه کاشتن

                                                   

                                                   

 

دیگه باور کردن این رو که باید تنها بمونم

 

 

                                                    تا دم لحظه ی مردن شعر تنهایی بخونم

 

                                                               

---

                

در این دنیا نکردم هیچ گناهی فقط کردم به چشمانت نگاهی

اگر دارد نگاه من گناهی عذابم ده همانگونه که خواهی

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

دوست بی وفا

 

^{در جوانی غصه خردم هیچ کس یادم نکرد}  

^{در قفس ماندم ولی صیاد آزادم نکرد}

 ^{آتش عشقت چنان از زندگی سیرم کرد}

 ^{که آرزوی مرگ کردم مرگ هم یادم نکرد}

 

                              

 

می رسد روزی که به من روزها را سر کنی 

                 می رسد روزی که مرگ عشق را باور کنی

می رسد روزی که تنها در کنار عکس من

             نامه های کهنه ام را مو به مو از برکنی

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

دوستت دارم

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

نگاهي آشنا به ياس کردم ..

تو را در برگ گل احساس کردم...

خلاصه در کلاس ناز چشمت دو واحد عاشقي را پاس کردم ...

 

 

 

 

 

 

 

 

     

 

 

یک سبد آرزوی گل

                                  یک سبد آرزوی گل

         کاشکه یه روز با همدیگه              سوار قایق می شدیم

         دوراز نگاه آدما                       هر دومون عاشق می شدیم

                                           

        کاش آسمون با وسعتش              تو دستامون جا می گرفت

        گلای سرخ دلمون                     کاش بوی دریا می گرفت

                                         

    کاش که یه ماهی قشنگ               برای ما فال می گرفت

    برامون از فرشته ها                   امانتی بال می گرفت 

                                        

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

دوستت دارم

از دنیا کره ماند از کره آسیا ماند ازآسیا کوی عشق واز کوی عشق یک کوچه که در آن عشق مقاومت است 

اما بعد آن کوچه به کوی و آن کوی به شهر و شهر به ولایت  و ولایت به کشور عشق خواهیم رسید

                                                      

 

 تو می آیی یقین دارم که می آیی زمانی که مرا در بستر سردی میان خاک بگذارند تو می آیی یقین دارم 

دوستت دارم